Macunköy'de ATB iş merkezi içinde küçük sayılmayacak bir yeri harika bir tiyatro fabrikasına çevirmiş bir grup. Dün III. Reich oyunu için gittik. Ulaşımı için kolaylık bile sağlamışlar küçük tiyatrodan büyükçe bir servis kaldırdılar. III. Reich oyunu harikaydı ancak son gösterimdi sanırım. Yönetmenin sözleriyle : “Aylardan zulümdü, günlerden öteki. Geçsin diye bekliyordum geçmedi. Sonra öldük biz. İt izinin meşrulaştığı zamanlardı, annem öpeyim de geçsin dedi öptü, geçmedi. Sonra öldük biz. Belki tarihe geçer dedik, geçmedi. Sonra yine öldük biz. Tarihe bakmak, görünenin ardını görmekle mükellef olmalı. Gazetelerin, televizyonların hatta kitapların yalan söylediği zamanlarda tarih nasıl yazar acep gerçekleri..? Eskiden çok eskiden insanlar ateşin etrafında toplanıp öyküler anlatırlardı birbirlerine. Yalansız öyküler. Güzel öyküler. Artniyetle kirlenmemiş öyküler. Sonra biz öldük. Ama öyküler hala anlatılır. En karanlık çağlarda birbirimize fısıltıyla anlatırız. İyi döneml...
Bu eski bir blog. Silmek istemedim.