Ankara Tiyatro Festivali'nde gittiğim ikinci oyun Barbara Thieme'nin 'Magapar' (The Way) adlı oyunuydu.
Polonya'lı ekip çok genç ve tecrübesiz görünüyordu. İnsaflı biri olmasam gösteri için söyleyebileceğim tek şey 'berbat' olurdu.
Harketler çok mekanik, tanıtım metninde geçmesine rağmen ışık efektleri ise komikti. Gösteriyle sonuna kadar dikkatlice ilgilendim. Önümde ve arkamda gösteriden çoktan kopmuş insanların bir kısmı horlayarak uyurken bir kısmı da cips yerken ben dikkatimi kaybetmeden odaklamanaya çalıssam da beni bile kendilerine çekemediler.
Gösteri 30 dakika sürdü. Gösteri boyunca kısa müzik parçaları eşlik etti oyuna. Akün sahnesindeki ses düzeneğinin bu kadar düşük ses verdiğini sanmıyorum sanırım ekip sesi bilerek kısmış. Sesin kısık olması daha kötü oldu zira insanlar zaten gösteriden soğumuşlardı.
İşin kötüsü gösteriyi tavsiye ettiğim arkadaşlarla inanılmaz bir menunuyetsilikle hadi ekiple dalga geçerek Akün'den çıktık. Ayıp olmasın diye gösteri hakkında bir 10 dakika yorum yaptık ancak bu kadar oldu.
Işık efektleri güzel kullanan oyun diyince aklıma ilk 'Moskova - Petushki Yolun Sonu' oyunu geliyor. Zira oyunda kullanılan ışık efektleri karakterin ruhsal durumunu görmemize inanılmaz derecede yardımcı oluyordu. Pahalı efektlerden bahsetmiyorum sadece doğru yöntemlerden bahsediyorum. Bu oyunda ise 'Light Music Body' mottosuna layık hiç bir şey göremedim. Belki de oyuncuların gençliğine vermeliyiz. Ancak keşke selamlama kısmını bari düzgün yapsalardı, bunu da heyecana mı versek bilemedim.
Harketler çok mekanik, tanıtım metninde geçmesine rağmen ışık efektleri ise komikti. Gösteriyle sonuna kadar dikkatlice ilgilendim. Önümde ve arkamda gösteriden çoktan kopmuş insanların bir kısmı horlayarak uyurken bir kısmı da cips yerken ben dikkatimi kaybetmeden odaklamanaya çalıssam da beni bile kendilerine çekemediler.
Gösteri 30 dakika sürdü. Gösteri boyunca kısa müzik parçaları eşlik etti oyuna. Akün sahnesindeki ses düzeneğinin bu kadar düşük ses verdiğini sanmıyorum sanırım ekip sesi bilerek kısmış. Sesin kısık olması daha kötü oldu zira insanlar zaten gösteriden soğumuşlardı.
İşin kötüsü gösteriyi tavsiye ettiğim arkadaşlarla inanılmaz bir menunuyetsilikle hadi ekiple dalga geçerek Akün'den çıktık. Ayıp olmasın diye gösteri hakkında bir 10 dakika yorum yaptık ancak bu kadar oldu.
Işık efektleri güzel kullanan oyun diyince aklıma ilk 'Moskova - Petushki Yolun Sonu' oyunu geliyor. Zira oyunda kullanılan ışık efektleri karakterin ruhsal durumunu görmemize inanılmaz derecede yardımcı oluyordu. Pahalı efektlerden bahsetmiyorum sadece doğru yöntemlerden bahsediyorum. Bu oyunda ise 'Light Music Body' mottosuna layık hiç bir şey göremedim. Belki de oyuncuların gençliğine vermeliyiz. Ancak keşke selamlama kısmını bari düzgün yapsalardı, bunu da heyecana mı versek bilemedim.
Comments